Tuin

Tuin in de zomer

21 juli 2019

De tuin bloeit uitbundig met rode zonnehoed, kruisdistel, ijzerhard, dropplant en oregano. Langzaam begin ik te ontdekken wat wel en wat niet werkt in de tuin. De bosaardbei die de aarde goed bedekt en gravende kattenpoten tegenhoudt biedt ook een goede schuilplaats voor slakken waardoor de salvia keihard is aangepakt. De grassen schieten nog niet uit de grond. De vaste lupine planten aan de oostzijde van de tuin hebben het niet zo naar hun zin, zitten vol met luizen en beginnen zich nu al terug te trekken. Ik probeer te visualiseren welke planten hier het beste voor in de plaats kunnen komen. 

Met WhatsApp teken ik op een foto zo goed als ik kan een vlinderstruik als idee richting mijn vriend. Het beeld van laag naar hoog trekt mij erg aan. Vanaf de woonkamer lijkt het mij mooi om achtereenvolgens te zien: de bloei van ezelsoor, rode zonnehoed, kogeldistel, ijzerhard en dan de toekomstige witte vlinderstruik tegen de donkere bladeren van de hazelaar van de buren. Of iets anders uitbundigs wit.

De tijm heeft enorme last van witte vliegjes. Ik twijfel om het nog een keer met nieuwe tijmplantjes te vervangen of een andere plant waarvan ik wel weet dat het werkt in mijn tuin zoals lavendel. Het wordt vast het eerste, lekker eigenwijs. 

De druif doet het geweldig, veel beter dan we verwacht hadden. Het liefst zien we de balken helemaal groen en we zijn al een heel eind op weg. 

De hortensia is deze keer niet uitgedroogd door de hitte. Ik kom erachter dat hij eigenlijk niet helemaal op de goede plek staat. In andere tuinen zie ik deze soort hortensia op schaduwplekken het heel goed doen. Hij is zo mooi dat hij mag blijven staan. 

De sedum belooft heel wat voor de late zomer. Het is zo leuk om te zien hoe drie kleine plantjes naar elkaar toe groeien en één geheel vormen. 

Ik ben het meest onder de indruk van deze heuchera. hij bloeit al ruim twee maanden en na het wegknippen van de eerste bloei blijft deze bloei nog weer over. Daarachter uit de hand gelopen oregano. Volgend jaar wil ik de Chelsea chop echt gaan proberen. Het doet vast pijn om dat nieuwe groen 1/3 terug te knippen maar als het planten compact houdt is het het vast waard. Nu flopt het alle kanten op en ik wil het niet snoeien omdat de bijen er zoveel plezier aan hebben. 

Het leuke aan een tuin is dat je altijd bezig kunt zijn met het bedenken hoe het anders kan. Stilstaan en genieten is natuurlijk ook belangrijk. 

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply