Schrijven

Dagdromen

5 maart 2018

Een tijdje geleden liep ik met een paar vriendinnen over straat en spraken we over onze droom-zelf. Het was de eerste keer dat ik open was over de dagdromen die ik droom. Ik had mijn dagdromen wel eens in abstracte termen aan mijn vriend uitgelegd als middel om in slaap te kunnen komen, maar nog nooit de absurde details van de verhaallijnen die ik bedenk zo open neergelegd. Het brengt mij aan het denken. Is dagdromen wenselijk als je emotioneel in balans, rustig en gelukkig wil zijn? Als je een kind bent ok, maar nu ben ik volwassen, toch? Iets in mij wil af van de uitgebreide droomversie van mijzelf en meer ‘in het hier en nu’ zijn. Want wat heeft het voor zin om te dromen? Kan ik deze energie niet beter in de echte versie van mijzelf steken?

Soorten dagdromen

Ik heb er even over nagedacht en ik ben gekomen tot drie categorieën van dagdromen.

  1. Alledaagse dromen die passen in je huidige leven

De alledaagse dagdroom is een droom-versie van jezelf die allerlei dingen doet die je in het echte leven niet doet. Zo mediteert mijn droom-zelf elke dag minstens een half uur. Mijn droom-zelf schrijft liedjes en is niet bang om deze aan de wereld te laten horen. De droomversie van mijzelf doet elke dag buikspieroefeningen en kookt altijd super gezond en denkt daarbij heel handig vooruit door de koelkast helemaal vol te stoppen met overnight oats en groentemaaltijden zonder vettigheid. Zo kan ik nog wel even doorgaan. Met alle inspiratie om je heen kun je enorm hoge eisen aan jezelf stellen en in je hoofd een versie van jezelf creëren die aan al die verwachtingen tegemoetkomt.

  1. Dromen die wel mogelijk zijn maar waar je je hele leven voor op de kop zou moeten zetten

Een voorbeeld hiervan is een vriendin die droomt van werk dat je overal in de wereld online kunt doen, zodat ze het hele jaar lang allerlei exotische plekken af kan reizen en nooit meer een maand op dezelfde plek hoeft te zijn. Dit is een droom die misschien onmogelijk klinkt, maar het zou kunnen mits je je hele leven op de kop zet. Dus je huis verkopen, in een vliegtuig stappen, leven op sla terwijl je af en toe een paar centen verdient aan bijvoorbeeld online juridische bijstand of zoiets. Kijk naar ‘Ik vertrek’ en je begrijpt wat ik bedoel.

  1. Totaal out of this world onmogelijke dromen

Naast de alledaagse droom-versie van mijzelf heb ik ook een absurde droomwereld in mijn hoofd. Dit is een dagdroom die ik naar boven breng als ik in bed lig en ik niet kan slapen of waar ik aan denk tijdens een lange wandeling om de saaiheid door te komen. Deze droom is als een boek dat ik schrijf in mijn hoofd over een alternatieve versie van mijzelf. In deze dagdroom ben ik een model die al snel gaat acteren om meer diepgang te ervaren (cliché!). Ook schrijf en produceer ik series en films over diepgaande romantiek, heb ik een YouTube-kanaal met veel volgers die ik allemaal enorm inspireer, schrijf ik prachtige liedjes voor beroemdheden en krijg ik in Londen een relatie met een man waarvan ik later achter kom dat het een prins is (de film The Prince & Me is diep in mijn geheugen gegrift). Ik volg het liefdesleven van de jongste Britse prins niet, het gaat mij niet om de echte persoon, maar sinds de bekendmaking van de verloving is het lastiger om door te denken in deze lijn. Want hoe past de prachtige Amerikaanse actrice in het verhaal?

De dingen die ik deze versie van mezelf laat doen zijn allemaal dingen die in theorie en van buitenaf perfect lijken maar waarvan de praktijk weerbarstiger zal zijn. Het is immers leuker om te dromen een model te zijn dan ook daadwerkelijk op dieet, in de kou in je bikini in het water te staan met het idee dat je morgen weer 10 keer wordt afgewezen omdat je te dik, te dun, te lang en te kort bent. En het is waarschijnlijk ook leuker om te dromen dat je gaat trouwen met een prins dan dat je werkelijk geen stap kan zetten op straat zonder omringd te worden door fotografen.

Obsessief dagdromen

Tijdens mijn zoektocht naar de (on)gezondheid van dagdromen kwam ik een artikel tegen dat gaat over obsessief dagdromen als mentale aandoening. Dagdromen kunnen je leven in de weg gaan zitten als ze uren duren en je eigenlijk niet meer in staat bent om te stoppen met dagdromen. In het artikel wordt verwezen naar de term ‘Maladaptive Daydreaming’: uitgebreide fantasie die menselijk contact vervangt en in de weg staat van academisch succes, interpersoonlijk functioneren en vrijetijdsbesteding. Nu heb ik niet echt last van mijn dagdromen maar ik vond het heel interessant om te lezen dat ik wel een paar dingen herken in de verhalen die in het artikel beschreven worden. Zo wordt beschreven dat dromen een manier kan zijn om te compenseren. Als je introvert bent is het fijn om te dromen dat je beroemd bent en juist zonder problemen allemaal extroverte dingen doet, omringd door beroemde mensen. Je lacht en babbelt wat en bent altijd the centre of attention. Als in de films dansen in je kamer, zingend in de haarborstel, met in je hoofd alle beelden van de videoclip. Je begeeft je in de wereld van de schrijver van het lied en voelt de pijn.

Of een ander interessant thema: de redder in nood. Als stoere en ongrijpbare special agent red je op het nippertje je collega en waarna hij van een coma ontwaakt blijkt hij bij alle bezoekjes geluisterd te hebben en verliefd te zijn geworden op jouw zachte kant.

Dergelijke dagdromen kan ik keer op keer bezoeken en steeds weer een beetje verbeteren. Zoals ook in het artikel aan de orde komt: ‘Ze spoelen terug, spelen het nog een keer af en ontwikkelen het scenario zo steeds verder’.

Het experiment

Of het nu normaal of ongezond is, soms moet je je gevoel volgen en mijn gevoel zegt dat ik mijn dagdromen een beetje uit de hand is gelopen. Ik merk dat ik ook niet altijd blijer van wordt. In de spirituele boeken lees je veel dat het goed is om te visualiseren en te dromen over hoe je wilt dat je leven eruit ziet. Door dit te doen zend je een wens in het universum om de situatie in je dromen waar te maken. Het experiment is daarom ook om te switchen van een onmogelijke dagdroom naar een dagdroom die meer aansluit bij mijn huidige leven.

De droompraktijk

Als ik mijn ogen sluit in mijn enigszins realistische dagdroom zie ik een huis, niet te groot, niet te klein. Omringd door groen. Het gevoel dat je woont midden in het bos, maar nog wel steeds dicht bij de bewoonde wereld en met leuke buren, dus niet echt in de middle of nowhere. Er liggen zonnepanelen op het sedumdak van het huis dat we met duurzame materialen hebben laten bouwen. We spoelen de wc door met regenwater en gebruiken het om onze prachtige tuin water te geven tijdens hete zomers. In het huis is een kamertje met een bureau bij een groot raam met een comfortabele stoel waar ik met een rustig muziekje op de achtergrond kan zitten om te werken en te schrijven. We hebben evenwicht gevonden tussen werk en vrije tijd, tussen het hebben van een job voor de centen en tijd voor onze passies. Mijn vriend heeft na een tijd onrustig te zijn over zijn werk een baan gevonden waar hij genoeg voldoening uit haalt. Naast zijn werk doet hij voldoende inspirerende dingen om kalm en rustiger te kunnen zijn over de weg die hij bij zijn studiekeuze is ingegaan. Ik werk genoeg dagen om de hypotheek te kunnen betalen en leuke dingen te doen, hetgeen misschien wel betekent dat ik evenveel dagen per week werk dan dat ik weekend heb. We reizen naar plekken die we willen zien, met natuur die ons inspireert en zijn telkens ook weer enorm blij om thuis te komen. We laten alle plekken ‘die je echt gezien moet hebben’ en waar je 12 uur voor moet vliegen los en trekken ons eigen pad. We zien onze familie regelmatig en zien de tocht naar het noorden als een moment van rust. We hebben een moestuin, halen verder lokaal en biologische boodschappen en koken heerlijke en gezonde maaltijden voor onze vrienden. We hebben een balans gevonden met voeding zodat we op gewicht blijven en we ons gezond en fit voelen. We bewegen en zijn los van elkaar bezig met onze eigen dingen. We inspireren elkaar en moedigen elkaar aan. Ik vind steeds weer nieuwe dingen om over te schrijven, waar ik enthousiast van word en en waar mijn hart sneller van gaat kloppen. Ik vind steeds weer nieuwe manieren om iets bij te dragen aan het grotere geheel, zij het aan mensen in onze omgeving of mensen op afstand. Ik maak gemakkelijk contact met nieuwe mensen, sluit vriendschappen, inspireer en laat mij inspireren. Ik ben vrienden met mijn collega’s en we steunen elkaar. Ik benader stressvolle situaties met compassie en als iets buiten mijzelf, zonder zelf mee te stressen.

Naast ons hoofdinkomen komt ook via zijwegen geld binnen om leuke dingen mee toedoen en in onszelf te investeren. We hebben overvloed dus zijn in de situatie om ook wat weg te geven.

Optioneel hebben we twee kinderen die in de bakfiets zitten omringd door zero waste boodschappen. Over deze optie ben ik nog niet helemaal uit.

Ik heb vrede met de seizoenen. Ik ben strek, warm van binnenuit. Ik weet dat de seizoenen veranderen ook als ik er niet ben. Ik adem. Ik leef. Ik laat los.

Meer lezen?

Lees hier het artikel waar ik naar refereerde. Er is een site speciaal voor dromers met de naam Wild Minds Network. Ook kun je hier een oud artikel uit de NRC lezen over dagdromen.

 

 

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply